Moeder van het vredeslicht

 “Ada Brandstetter”, moeder van het vredeslicht: … Dank je wel. 

Ada Brandstetter was 25 jaar geleden een redacteur bij de openbare omroep ORF.

Als kind groeide ze op in het Duitstalige  Sudetengebied (Tsjechië). Steden in dit gebied hebben er een dubbele naam :  Cheb (Eger), Karlovy Vary (Karlsbad), České Budějovice (Budweis), Mariánské Lázně (Mariënbad), Ústí nad Labem [Aussig an der Elbe) en Liberec (Reichenberg).

Tientallen jaren geleden, brandde er in elke dorp een licht in één van de kerstbomen op het dorpsplein. Mensen zakten af, om er op kerstavond hun eigen kaars mee aan te steken. Dit vuur namen ze vervolgens mee naar huis. En zo brandde er op kerstavond in ieders huisje een vlam, afkomstig van dezelfde bron. Dit creëerde onder de mensen een gevoel van verbondenheid en samenhorigheid.

De ORF had oren naar het verhaal van Ada. De hoofdredacteur van de openbare omroep, vond het een goed idee, om medewerkers van de benefietorganisatie Licht ins Dunkel een bijzonder licht aan te bieden. Deze mensen waren als een licht geweest voor andere mensen.  Men zocht en vond een permanent brandend vuurtje in de geboortegrot van Bethlehem (Westelijke Jordaanoever). Dit licht bracht men met het vliegtuig over naar de ORF studio’s

Aanvankelijk voor een éénmalig project. Maar al snel namen verenigingen het initiatief over.  33 jaar later, geven miljoenen mensen het vredeslicht als teken van solidariteit, door aan andere mensen in Europa.  Wat klein begon, groeide uit tot een oceaan van licht. Iedereen vormde hierbij een deeltje van de ketting. De vrouw uit Nußdorf am Attersee, heeft wellicht zelf nooit gedacht, dat het vredeslicht dergelijke vormen zou aannemen.

Tijdens een live uitzending op de ORF, kreeg in 2013 Ada van projectleider Günther Hartl persoonlijk een lantaarn met het Vredeslicht aangeboden.  Ada wist ons nog te vertellen, dat we altijd  de essentie van het het vredeslicht voor ogen moeten houden. “Eén van de belangrijkste boodschappen van het vredeslicht, is dat je bewust de tijd voor andere mensen neemt.”

We hopen dat Ada nog in leven is…. . En wensen haar te danken voor de inspiratie die ze ons gaf om het mooie project verder uit te werken.